Film 5 – Chlorek wapnia powoduje fałszywe odczyty (cz. 2)

Poprzedni film  Następny film

Na tym kolejnym slajdzie przyjrzymy się relacji między zestawami chlorku wapnia a wewnętrzną wilgotnością względną mierzoną sondami w betonie. Często zadawane mi jest pytanie: Jaka jest ta relacja? Czy trzy funty mierzone na powierzchni betonu równają się pewnemu procentowi wilgotności w betonie?

Cóż, ten wykres opiera się na około 100 różnych sparowanych pomiarach, w których zestawy chlorku wapnia zostały umieszczone na powierzchni betonu, a sonda wilgotności została wywiercona w betonie tuż obok. Kilku moich kolegów z całego kraju i naszej organizacji wykonało te pomiary. To, co zrobiliśmy, to narysowanie ich tutaj.

Na lewej osi pionowej widać zestaw chlorku wapnia ASTM nr 2, 4, 6, 8 funtów, a na osi poziomej, na dole wykresu, widać wewnętrzną wilgotność względną w zakresie od 50% do 100%.

Na pierwszy rzut oka nie ma tu żadnego związku. To rodzaj diagramu punktowego. Gdyby istniał wyraźny związek między wilgotnością względną a wartościami zestawu chlorku wapnia, można by się spodziewać, że punkty będą układać się wzdłuż ładnej linii prostej, a tak się oczywiście nie dzieje. Ale te dane zawierają kilka przydatnych informacji.

Przede wszystkim, jeśli przyjrzysz się kilkunastu punktom po prawej stronie u góry, zobaczysz, że każda wartość zestawu do oznaczania chlorku wapnia powyżej 10 funtów wskazuje, że wilgotność w płycie przekracza 90%.

Teraz, odwrotna sytuacja nie jest prawdziwa, o czym porozmawiamy za chwilę. To, co wyniosłem z tej pracy, to to, że jeśli otrzymasz bardzo wysoką wartość zestawu chlorku wapnia, powiedzmy powyżej 10 funtów, podłoga jest mokra, a wewnętrzna wilgotność względna najprawdopodobniej będzie wysoka. Jednak jeśli przyjrzysz się wszystkim tym punktom poniżej poziomu emisji około 5 funtów, zobaczysz, że nie ma żadnego związku z wewnętrzną wilgotnością względną. Wilgotność wewnętrzna może wahać się od 50% do prawie 100%.

Tak więc te testy naprawdę mierzą dwie bardzo różne rzeczy. Z jednej strony zestaw z chlorkiem wapnia mówi ci, co dzieje się na powierzchni betonu, a to jest wrażliwe na wilgotność i temperaturę oraz powierzchnię betonu. Sonda, którą wkładasz w dół do betonu, faktycznie mówi nam prawdziwy obraz wilgotności względnej w ciele, a to są dwie różne rzeczy. Tak więc testy naprawdę nie są ze sobą powiązane.

Podsumowując, jeśli chodzi o test chlorku wapnia, ASTM F1869, wiemy, że określa on część wolnej wilgoci w pobliżu powierzchni płyty. Wiemy, że niestety nie ma żadnych oryginalnych danych, żadnego rodowodu tego testu z czegokolwiek, co zostało wykonane w latach 1940., 50. lub 60. Powody wymiarów zestawów, ilość chlorku wapnia, a nawet fakt, że użyliśmy chlorku wapnia, nie mają naukowych podstaw.

Nie znamy żadnego tła, żadnego prawdziwego technicznego tła dla emisji pary wodnej wynoszącej dwa funty, trzy funty, a nawet pięć funtów, jako limitów dla instalacji wykładzin podłogowych i klejów, sięgających 30 lub 40 lat wstecz. Wiemy, że test nie określa dokładnie rzeczywistej szybkości emisji pary wodnej mierzonej standardowym testem ASTM E96. Te głębokie problemy z wilgocią są w rzeczywistości ukryte i niewidoczne w tej metodzie testowej.

Na następnym slajdzie kilka dodatkowych punktów. Wiemy również, że wynik zestawu do pomiaru chlorku wapnia zależy od stosunku wody do cementu. Mieszanka betonu ma wpływ na wyniki testu. Wpływ na nią ma wilgotność względna i temperatura otoczenia. Jeśli mierzysz wartość chlorku wapnia w chłodniejszy i suchszy dzień, otrzymasz niski wynik. W cieplejszy lub bardziej wilgotny dzień otrzymasz wyższy wynik.

Możesz otrzymać zarówno fałszywie pozytywne, jak i fałszywie negatywne wyniki. Możesz otrzymać wysokie i niskie wyniki za pomocą tego testu, które nie są zbyt przydatne. Wiemy również, że poziomy emisji pary wodnej mają tendencję do zmiany. Możesz zmierzyć podłogę dzisiaj, a następnie położyć podłogę. Jeśli masz awarię, wiele razy widzieliśmy, że wracasz i powtarzasz test, a później otrzymujesz wyższą wartość. Dzieje się tak, ponieważ wilgoć w podłodze podniosła się blisko powierzchni.

Więc to test, który się zmienia, w zależności od tego, jak zmienia się obraz wilgoci w płycie. Każdy test, który daje różne wyniki w zależności od pogody, temperatury i konkretnego dnia, w którym wykonujesz test, myślę, że zasadniczo nie da ci mało przydatnych informacji.

Prawdopodobnie jedną z najważniejszych rzeczy, które odkryłem, jest to, że wilgotność względna jest stosowana na całym świecie. Zestawy z chlorkiem wapnia są dostępne od lat 1940. XX wieku. Jeśli był to świetny test i dostarczał przydatnych informacji, dlaczego nie został przyjęty przez kraje na całym świecie? Producenci w Stanach Zjednoczonych są jedynymi, którzy używają i określają ten test. Więc myślę, że zasadniczo jest w nim kilka rzeczy nie tak i jest o wiele lepszy sposób na zmierzenie prawdziwego obrazu wilgoci w betonie, a mianowicie użycie wilgotności względnej.

Poprzedni film  Następny film